4 - اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ اكْفِنا 1 حَدَّ 2 نَوائِبِ 3 الزَّمانِ ، وَ شَرَّ مَصائِدِ 4 الشَّيْطانِ وَ مَرارَةَ 5 صَوْلَةِ 6 السُّلْطانِ اللَّهُمَّ إِنَّما يَكْتَفِي 7 الْمُكْتَفُونَ بِفَضْلِ قُوَّتِكَ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَاكْفِنا ، وَ إِنَّما يُعْطِي 8 الْمُعْطُونَ مِنْ فَضْلِ جِدَتِكَ 9 فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَعْطِنا وَ إِنَّما يَهْتَدِي 10 الْمُهْتَدُونَ بِنُورِ وَجْهِكَ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ اهْدِنا . لغت : 1 - ما را نگهدار ، 2 - شدت ، 3 - سختى و مصيبت‌ها ، 4 - دام‌ها ، 5 - تلخى ، 6 - هجوم ، قهر و غلبه ، 7 - نگهدارى مىكند ، 8 - عطا مىكند ، 9 - دارائى ، ثروت ، 10 - راه مىيابند . معنا : خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست ، و ما را از شدت سختى و مصيبت‌هاى روزگار و از شر و بدبختى دام‌هاى شيطان ، و تلخى ظلم و ستم و قهر پادشاه ، در پناهت نگهدار . خدايا ، در واقع ، هر نگهدارنده‌اى ، به فضل و قدرت تو ، مىتواند از خود و ديگران كفايت نمايد پس بر محمد و آلش رحمت بفرست ، و خودت ما را ، كفايت كن ، چون بر همه اموراتمان ، تو كافى هستى . در حقيقت ، بخشندگان نعمت‌ها از فضل و زيادى ثروت و دارائيت ، به ديگران بخشش مىكنند پس بر محمد و آلش رحمت فرست و خودت بر ما عطا و بخشش فرما . غير از اين نيست كه هدايت و ره‌يافتگان به سبب نور جمالت هدايت مىشوند پس بر محمد و آلش رحمت فرست ، و ما را خودت هدايت كن . [ انّما ] در آيات قرآن و احاديث و يا در كلمات عرب ، در هر موردى استفاده شود و جمله با آن آغاز گردد ، دليل محصور و مخصوص بودن آن است ، يعنى غير از اين چيزى نمىباشد ، مثلًا : در مورد ولايت خدا و رسولش و اميرالمؤمنين عليه السلام آيات با [ انّما ] آغاز گرديده [ انما وليّكم اللَّه . . . انما انت مُنْذِر و لكل قُومٍ هادٍ ] و يا در تعريف از مؤمنين [ انما المؤمنون . . . و . . . ] و اين جمله‌ها را امام سجاد عليه السلام با [ انّما ] آغاز مىكند ، چون حقيقتى را بيان مىكند كه هيچ ترديدى در آن وجود ندارد .